Stosunek dziecka do rodziców

Według tej teorii stosunek dziecka do obojga rodziców nie miałby charakteru jednolitego, lecz ulegałby z natury rzeczy pewnej polaryzacji, której przeciwnymi biegunami byłby ojciec i matka. Ognisko rodzinne byłoby więc terenem dynamicznych napiąć, w którego granicach uczucia miłości i przywiązania byłyby przeplatane i hamowane uczuciami niechęci, czy też nienawiści. Z wychowawczego punktu widzenia, na tle tej teorii doniosłe znaczenie miałby nie tylko aktualny splot uczuć istniejących jawnie w pewnej fazie rozwoju dziecka (w "fazie edypowej"), ale ponadto jeszcze ta okoliczność, że kompleks edypowy raz wytworzony jest według teorii freu-dystów niezniszczalnym składnikiem osobowości ludzkiej, jakkolwiek zepchniętym w odpowiednim momencie przez "cenzurę" w sferę nieświadomości. Stamtąd działa on kształtując świadome pragnienie człowieka, nadając im specjalny kierunek, dając poza tym o sobie znać w różnego rodzaju symbolicznych wytworach. Jak zatem widzimy, pogląd freudowski należy do tych, według których pierwiastki życia rodzinnego zostawiają w psychice ślad, którego żadne późniejsze wysiłki wychowawcze zupełnie zatrzeć nie potrafią.

Podobne strony: hurtownia biżuterii srebrnej Agencja interaktywna Warszawa z RCF TT08A Składniki wychowania i nie tylko.